Jedan je od najznačajnijih i najutjecajnijih kreatora sarajevske muzičke scene Želimir Altarac Čičak preminuo je tokom noći nakon borbe sa koronavirusom.

Ovu tužnu vijest objavila je njegova supruga Edina Gugać.

Čičak je dobitnik priznanja “Počasni građanin Grada Sarajeva”.

Bio je hospitaliziran u Kliničkom centru Univerziteta u Sarajevu i uprkos borbi ljekara, preminuo je. S koronavirusom borio se skoro mjesec.

Želimir Altarac Čičak rođen je 21. augusta 1947. godine u Sarajevu. Jedan je od najznačajnijih i najutjecajnijih kreatora bosanskohercegovačke i sarajevske muzičke scene, pionir disk-džokejstva, urednik i voditelj mnogih popularnih radijskih i televizijskih emisija, promotor i organizator velikih rock spektakala, publicist i animator rock kulture, inicijator mnogih glazbenih manifestacija koje su postale tradicionalne.

Kao srednjoškolac Prve gimnazije u Sarajevu od 1961. do 1965. istaknuo kao organizator koncerata, kulturno zabavnih programa te kao jedan od urednika gimnazijskog lista “Polet” u kojemu je objavljivao svoje pjesme i novele. Kao gimnazijalac organizirao je programe i bio najbolji voditelj koncerata “in live”.

U drugoj polovini šezdesetih godina, osim svojih aktivnosti voditelja i organizatora, često je nastupao na večerima poezije govoreći svoje stihove po studentskim domovima i domovima kulture, gdje je stekao brojnu publiku. Bili su to Čičkovi muzičko-poetski performansi na kojima bi kao gosti njegove stihove govorili Etela Pardo i Branko Ličen, tada studenti Pozorišne akademije, dok je za muzičku pratnju na orguljama bio zadužen Ranko Rihtman.

Krajem šezdesetih i početkom sedamdesetih u podrumu studentskog doma “Mladen Stojanović” djelovao je i prvi underground club u Sarajevu “Barutana”. U kratkoj historiji tu su svirali mnogi, ali “Barutana” je zapamćena po programima koje je vodio Čičak i to pod nazivom “Čičak plus Čičak”, gdje su zajedno nastupali Ž. A. Čičak i grupa “Čičak”, a koji je već tada stekao epitet najboljeg disk-džokeja ex-Jugoslavije, a “Barutana” bila mjesto gdje su se mogla čuti najaktuelnija svjetska muzička ostvarenja trendovskog i progresivnog avangardnog žanra. Saradnja sa sarajevskim pop-rock grupama rezultirala je posve novim muzičkim izrazom. U saradnji s grupom “Kodexi” snimljene su tri pjesme, tri hita ove grupe. Napisao je stihove za pjesmu Eduarda Bogeljića “Lutalica”, ali je i autor prepjeva za melodije “Voljeti nekog” – The Bee Gees i “Pekareva pjesma” – The Small Faces. Sve tri su, a posebno treća, zabilježile visoke plasmane na “Top-hit listi slušalaca Radio-Sarajeva”.

Najuspješniju saradnju ostvario je sa grupom Indexi, sa gitaristom i kompozitorom Slobodanom Bodom A. Kovačevićem. Uradio je tekstove za neke od ključnih pjesama Indexa, kao što su “Negdje na kraju u zatišju” i “Svijet u kome živim”. Pjesmu “Negdje na kraju u zatišju” napisao je 1965. godine i bila je objavljena u “Poletu”, listu Prve gimnazije, a tek u saradnji s gitaristom i kompozitorom Slobodanom Bodom A. Kovačevićem, kasnije biva objavljena u istoimenu, gotovo dvanaestminutnu kompoziciju sa recitativom na početku i kraju, a stihove je govorio Branko Ličen, tada student Pozorišne akademije.

Pjesma “Negdje na kraju u zatišju” snimljena je u oktobru 1969. i time je bila potpuno razbijena dotadašnja shema već klasičnih formi trominutnih kompozicija i popularnih hitova. Bez obzira na duljinu trajanja, ova rock poema bila je proglašena za najslušaniju, i bila je hit 1970., na Radio Sarajevu. Također, Indexima je napisao stihove za njihovu antologijsku i na koncertima najviše izvođenu “Svijet u kome živim”, “Povratak Jacka Trbosjeka i ostalog zla” (objavljenu na njihovu historijskom prvom maxi singlu listopada 1972.).

Pjesma “Svijet u kome živim” je najviše puta snimljena u izvođenju drugih grupa i izvođača raznolikih muzičkih žanrova kao: Teška industrija, Konvoj, Branimir Štulić Johnny, Gruhak,Krug, The Evolution, Texas Flood…

(Faktor)

Share.

Comments are closed.